Erkeklerin kadınları asla anlayamayacağı bazı durumlar vardır..

...ki bunlardan biri de bir ayakkabıya ya da çantaya gözümüzü bile kırpmadan bir servet harcabilme potansiyelimizdir. Üzgünüm ama bu noktada bizim için önemli olan işlevi değil! Bu marka takıntısından çok öte bir durum. Bilmem bunu kendine izah edebilmiş olan var mıdır?
Bir ayakkabıya aşık olup da en iyi ihtimalle belki bir kez giyebileceği halde satın alan ve sadece "ona sahip olma" duygusunun mutlu ettiği ve bundan en ufak vicdan azabı duymayan (ben dahil) pek çok dişi varlık tanıyorum. Zaten maksimumda çalışmayan mantık sistemimiz ayağımızı yerden 6-7 cm kesecek bir nesne karşısında tamamen iflas ediveriyor işte bazen:)

***************



*Canım günlerdir hiçbir şey yazmak,yapmak istemedi. Sadece TUS çalışmaya "çalışmak"la geçirdim günlerimi ki bu çaba eylemin kendisinden bile daha zor.

*8 yıl aileden uzak yaşadıktan sonra "hadi kızım yemek ye!" "O ne öyle üstün incecik!" gibi sözlere alışmak çok zor geldi bir anda. "Ya ben acıkınca yerimm! Üşümüyoruuuummm!" diyerek direnmeyen kalksam da ne fayda, bu diyarlarda geçersiz bu karşılıklar. Onlara belli etmiyorum ama (tabi aşırıya kaçmadıkları sürece:) çok da şikayetçi değilim bu durumdan ehiii:) Birilerinin sen ne yaparsan yap seni seveceğini,düşündüğünü ve kolladığını bilmek güzel şey.. Ama bi süre sonra feci sıkılırım, onu da biliyorum..Hem sınavı hem de yeniden özerkliğimi kazanmak için ders çalışmam lazım yani:)

*Günlerdir kapalı olan hava benim ruh halimle paralel seyretmeyi kafasına koymuş olacak ki bu sabah güneş açmaya karar verdi; perfect timing! :)

*Hadi bakalım o zaman ders çalışmaya devam, bu kadar gevezelik yeter..Arayı bir daha bu kadar açmak yok, söz...

I ıh..

İşe yaramıyormuş..
Bir ucundan başlamak gerekiyormuş, o kadar.

Yok sana başlık falan

Çok yorgunum blog, çok yoruldum.. sanki 26 yaşında değil de hayatını yaşamış yemiş içmiş köşesine çekilmesi gereken yaşlı teyzeler gibi hissediyorum kendimi. Klişeleri eleştirirken onlardan biri oluverdim, al işte. Tek farkım erken yaşlanmaktan 17 yaşında şikayet ediyor olmamam. Hoş o zamanlar da öyle bişeyler zırvaladığımı hatırlıyorum.
Yapacak bi ton şey var, düzeltilmesi, başlanması, bitirilmesi gereken.Bende ise en ufak bi kımıltı yok. Enerji yok. Yapmasam da olur türünden her bir şeyi yapıyorum, buraya yazmak gibi, ama acil ve de önemli şeyleri sallıyorum. Sorumlulukları yerine getirmedikçe daha da büyüyolar böyle altında kalıyorum beni boğuyorlar. Onlardan kurtulmanın tek yolu, teker teker gelin uleyyn diyerek birer birer işlerini görmek. Ama nerden başlasam hangisiyle nasıl offf bilmiyorum. Kafa bir iki üç beş yüz milyon, karışık ne kelime..Bişeyi bilmek yetmiyor, uygulamak da gerekiyor tabi, neydi yıllar önce o seminerde gördüğüm ders..hah! Zaman planlaması! Tam da ihtiyacım olan şey. "zaman planlaması yaaappp, önemlileri , önemsizleri acil ve acil olmayan diye tablolara ayıırrr, yazman gerekenleri yazz..."Ulan dalga geçiyorum da işe yarar mı acaba..dur bi yapmayı deneyeyim de, işe yararsa haber veririm.

My favorite song of all times

Just because you feel good
Doesn't make you right

makes me wanna scream,cry,dream,hope,loved..

Ayrılan "de" istiyorum!

Ayrılması gereken bir "de" ayrı yazılmayıp ,bir de üstüne "çokta" (!!!!!!!!!!) gibi bir imla faciasına dönüştüğünde elimde değil, dişlerim gıcırdıyor, sinirlerim zıplıyor, bunu yapan insanı karşıma alıp omuzlarından tutup sarsmak ve sormak istiyorum: "Ne kadar zor olabilir ya, ne kadar zor olabilir?? Bak, sadece iki tane var, bulunma hali olan "de" ve de dahi anlamındaki "de"; bu kadar basit!!!"
Büyük harfle başlanmayan cümle beni rahatsız etmez, noktalama işaretlerinin nasıl kullanıldığıyla da pek ilgilenmem, ama bu de var ya bu "de", ayrı yazılmayınca sinir katsayım bir anda artıyor, neden bilmiyorum. Facebook'ta "dahi anlamındaki de'yi ayrı yazmayanlara uyuz olanlar" diye bi grup olduğunu gördüğümde çocuk gibi sevinmiştim, yaşasın yalnız değilmişim diye:) Acaba iki tür ikokul öğretmeni mi vardı, bizimkiler "de" leri ayrı yazmayanlara sıfırı basıp, doğru düzgün yazmayı hatalarımızdan ders çıkararak öğrenmemizi mi sağladılar..

Melis Alphan Hürriyet-Kelebek'teki yazısında ne güzel anlatmış:

“Sex and the City”nin bir bölümünde kahramanımız Carrie eski sevgilisinin evleneceğini öğrenir. 25 yaşındaki uzun boylu müstakbel gelin Nataşa, Carrie’yi çatlatacak tüm özellikleri tek vücutta toplamıştır.

Hal böyle olunca Carrie yeni giysilere para sayar ve en güzel haliyle nispet yapmak üzere Nataşa’nın düzenlediği bir yemeğe katılır. Nataşa gelmeyince Carrie önce dibe vurur, sonra Nataşa’nın yolladığı imla hatalı özür notunu görüp zevkten dört köşe olur. “Kadın yazamıyor” diye zevk çığlıkları atan Carrie’nin gözünde Nataşa fıstık gibi de olsa, elinden kaçırdığı adamla evleniyor da olsa değersizdir çünkü imla hatası yapmadan bir kart yazmayı bile beceremiyordur.

Carrie'nin "She can't write!" çığlığı benim de hafızama nasıl yer ettiyse, dün izlemiş gibi hatırlıyorum. Algıda seçicilik bu olsa gerek:) Bir de "can't spell" ciler vardır, işte onlara hiç aklım ermez. Hadi fransızcayı "spell" edemiyorsan anlarım, ağzından çıkan 2 heceye karşılık 18 harf yazmak her yiğidin harcı değil, karıştırılabilir yani ben karıştırıyorum diye demiyorum:) Ama anadilini de adam gibi yazıp, okuyamıyorsan ya IQ'ndan şüphe ederim, ya da ilkokul öğretmeninden..

Üstelik garip ama benim ilişkilerimi de etkiler bu imla kuralları. Eğer bir erkek herhangi bir yazışma ortamında (e-mail,sms..) "de" leri ayrı yazmıyor, herkeZle sohPet ediyor, cep telefonunu şarZa takıp geliyorsa ve ben onunla görüşmeye devam ediyorsam (ki bu neredeyse imkansız) tek bir ihtimal vardır; ona çok aşık olmuşumdur ve bunu düzeltebileceğime olan inancım tamdır:) (Sevgilim bir zamanlar "eylenirken" artık "eğleniyor" mesela; Allahtan aşkın gözü gerçekten kör ve onun da yegane imla hatası buydu:)

Peki neden bu kadar önemli? Dilbilgisi uzmanı James J. Kilpatrick demiş ki:
“İmla sadece dördüncü sınıfta görülen sıkıcı bir ders değildir. İmla disiplinli bir aklın en bariz işaretlerinden biridir.”

Bu kadar basit bir imla kuralına uymayan biri bence şöyle bi insadır falan diye karakter analize girecek halim yok, ama bir gün birine denk gelip de bunca yıllık "kibarlığımın" acısını ondan çıkarırım, onu biliyorum. Bir daha da korkusundan tüm "de"leri ayrı yazar, o olur.

Rüyalar gerçek ol(ma)sa

İki gün önce rüyamda siyah Chanel çanta ve YSL ayakkabı almak üzereydim ki..uyandım.(Anca rüyanda alırsın mesajıydı sanırım bu bana, ya da bu arada çok fazla moda blogu okuyorum)

Dün de hayatımda konuşmadığım tek bi kız var, onu göresim tuttu rüyamda. Üstelik hamileymiş de doğurmuş, ben bebeğini seviyorum falan..Off ne alaka anlamadım, ne aklımdan geçti şu son 231243423425342 gündene de onunla ilgili tek bir muhabbet, nerden girer rüyama..Sanırım ben insanlarla küs olmayı sevmiyorum, her ne kadar haklı olsam da,içime dert oluyor, insan sevgisi denen lanet bulaşmış bana bi kere. Annem sağolsun, dememiş ki kızım sana bok atarlarsa sen daha büyüğünü at diye, kötülük yapana iyilikle karşılık ver diye şu dünyada aptal yerine konulmadan yaşayamayacağın bi felsefe yerleştirmiş, ben de onun ekmeğini yiyorum(!) işte. Neyse Allahtan kötülük yapana iyilikle karşılık vermeyi bi 5 sene önce bıraktım:) Yemin ederim, sigaradan, alkolden bile daha beter bi alışkanlık.

Bir de bi garip oluyorum bayadır, uyandığımda rüya mı gerçek mi ayrımına varmam bi kaç dakikamı alıyor. Eskiden arasıra olurdu, şimdi nerdeyse her sabah rüyaların etkisinden kurtulmak için ciddi çaba harcıyorum, kendi kendime "rüyaydı, tamam.." diye telkin veriyorum.

Ulen bilinçaltım, yine ne gizliyosun benden..Neyse yakında ele verirsin nasıl olsa kendini.

I love you Pumpkin

I love you Honey Bunny.

One Perfect Hot Spot

You don't know what exactly a "hot spot" is? Really sorry for you, cos you don't know what you're missing!

Don't worry, I will tell you about it, later.

:)

Maxs European Masters,May 2009, Bitburg,Germany

Cool Brides Just Wanna Have Fun

kelebekgaleri.hurriyet.com.tr


Mimar çift Deniz Türker-Cem Demirci evlenmiş. Kimdir bu çift, hiç bir fikrim yok:) Hürriyet'e haber olmalarının ve benim ilgimi çekmelerinin nedeni, Pınar Altuğ'un da gelinliğini hazırlayan Perihan Akı'nın tasarlamış olduğu bu- en hafif tabirle farklı - gelinlik..

Ben bayıldım! Türkiye'de giymeye cesaret edemezdim o ayrı, ama edenleri takdir etmemek mümkün değil..:)

Gelinlik=masumiyet denklemini bozan ultra seksi bir sonuç çıkmış ortaya, bence muhteşem olmuş.

Haberin altına yazılan bazı saçma sapan (gelinliği de yozlaştırdınız, tüüüü size vs.) yorumların yanı sıra,bir yorumda "Perihan Akı'nın tasarım diye yutturduğu gelinliğin" 90'larda Guns'n Roses'ın November Rain şarkısının klibinde Stephanie Seymour(kendisi o zamanlar Axl Rose'un kız arkadaşıydı) tarafından giyildiğini ve bu tasarımın orjinallikle alakası olmadığını yazmış..

İşte bahsi geçen gelinlik..



marieclaire.co.uk

Tamam fikir benzer olabilir, ama bence bunun adı olsa olsa esinlenmedir, "kopya tasarım" değil..

Hem tasarımcıya, hem de bu cesur ve güzel geline benden kocaman bir alkış:)

Why Girls Don't Fall For Mr.Nice Guys?

Bu konuda belki sonra bişeyler karalarım.Ama şimdilik yazı bahane, karikatür şahane:)