Ayrılması gereken bir "de" ayrı yazılmayıp ,bir de üstüne "çokta" (!!!!!!!!!!) gibi bir imla faciasına dönüştüğünde elimde değil, dişlerim gıcırdıyor, sinirlerim zıplıyor, bunu yapan insanı karşıma alıp omuzlarından tutup sarsmak ve sormak istiyorum: "Ne kadar zor olabilir ya, ne kadar zor olabilir?? Bak, sadece iki tane var, bulunma hali olan "de" ve de dahi anlamındaki "de"; bu kadar basit!!!"
Büyük harfle başlanmayan cümle beni rahatsız etmez, noktalama işaretlerinin nasıl kullanıldığıyla da pek ilgilenmem, ama bu
de var ya bu
"de", ayrı yazılmayınca sinir katsayım bir anda artıyor, neden bilmiyorum. Facebook'ta "dahi anlamındaki de'yi ayrı yazmayanlara uyuz olanlar" diye bi grup olduğunu gördüğümde çocuk gibi sevinmiştim, yaşasın yalnız değilmişim diye:) Acaba iki tür ikokul öğretmeni mi vardı, bizimkiler "de" leri ayrı yazmayanlara sıfırı basıp, doğru düzgün yazmayı hatalarımızdan ders çıkararak öğrenmemizi mi sağladılar..
Melis Alphan Hürriyet-Kelebek'teki
yazısında ne güzel anlatmış:
“Sex and the City”nin bir bölümünde kahramanımız Carrie eski sevgilisinin evleneceğini öğrenir. 25 yaşındaki uzun boylu müstakbel gelin Nataşa, Carrie’yi çatlatacak tüm özellikleri tek vücutta toplamıştır.
Hal böyle olunca Carrie yeni giysilere para sayar ve en güzel haliyle nispet yapmak üzere Nataşa’nın düzenlediği bir yemeğe katılır. Nataşa gelmeyince Carrie önce dibe vurur, sonra Nataşa’nın yolladığı imla hatalı özür notunu görüp zevkten dört köşe olur. “Kadın yazamıyor” diye zevk çığlıkları atan Carrie’nin gözünde Nataşa fıstık gibi de olsa, elinden kaçırdığı adamla evleniyor da olsa değersizdir çünkü imla hatası yapmadan bir kart yazmayı bile beceremiyordur.
Carrie'nin "She can't write!" çığlığı benim de hafızama nasıl yer ettiyse, dün izlemiş gibi hatırlıyorum. Algıda seçicilik bu olsa gerek:) Bir de "can't spell" ciler vardır, işte onlara hiç aklım ermez. Hadi fransızcayı "spell" edemiyorsan anlarım, ağzından çıkan 2 heceye karşılık 18 harf yazmak her yiğidin harcı değil, karıştırılabilir yani ben karıştırıyorum diye demiyorum:) Ama anadilini de adam gibi yazıp, okuyamıyorsan ya IQ'ndan şüphe ederim, ya da ilkokul öğretmeninden..
Üstelik garip ama benim ilişkilerimi de etkiler bu imla kuralları. Eğer bir erkek herhangi bir yazışma ortamında (e-mail,sms..) "de" leri ayrı yazmıyor,
herkeZle sohPet ediyor, cep telefonunu
şarZa takıp geliyorsa ve ben onunla görüşmeye devam ediyorsam (ki bu neredeyse imkansız) tek bir ihtimal vardır; ona çok aşık olmuşumdur ve bunu düzeltebileceğime olan inancım tamdır:) (Sevgilim bir zamanlar "e
ylenirken" artık "eğleniyor" mesela; Allahtan aşkın gözü gerçekten kör ve onun da yegane imla hatası buydu:)
Peki neden bu kadar önemli? Dilbilgisi uzmanı James J. Kilpatrick demiş ki:
“İmla sadece dördüncü sınıfta görülen sıkıcı bir ders değildir. İmla disiplinli bir aklın en bariz işaretlerinden biridir.”Bu kadar basit bir imla kuralına uymayan biri bence şöyle bi insadır falan diye karakter analize girecek halim yok, ama bir gün birine denk gelip de bunca yıllık "kibarlığımın" acısını ondan çıkarırım, onu biliyorum. Bir daha da korkusundan tüm "de"leri ayrı yazar, o olur.
